چراغ های راهنمایی می توانند عابران پیاده را بهتر راهنمایی کنند

چراغ های راهنمایی و رانندگی چراغ های سیگنالی هستند که عملکرد ترافیک را هدایت می کنند و عموماً از چراغ های قرمز ، سبز و زرد تشکیل شده اند. چراغ قرمز به معنای عدم تردد ، چراغ سبز به معنی اجازه عبور و چراغ زرد به معنی هشدار است.

چراغهای راهنمایی و رانندگی به دو دسته تقسیم می شوند: چراغهای سیگنال وسیله نقلیه موتوری ، چراغهای سیگنال خودروهای غیر موتوری ، چراغهای علامت گذرگاه ، چراغهای نشانگر جهت (چراغهای پیکان) ، چراغهای خط ، چراغهای هشدار دهنده چشمک زن ، چراغهای تقاطع جاده و راه آهن.

در تقاطع ها چراغ های قرمز ، زرد ، سبز و سه رنگ از هر طرف آویزان شده است. آنها سکوت می کنند&؛ پلیس راهنمایی و رانندگی."؛ چراغ های راهنمایی چراغ های راهنمای متحد بین المللی هستند. چراغ قرمز سیگنال توقف و چراغ سبز سیگنال عبور است. در تقاطع ها ، اتومبیل هایی از چندین جهت در اینجا جمع شده اند ، برخی باید مستقیم حرکت کنند ، برخی باید بپیچند ، و هر کس که باید اول برود باید از چراغ های راهنمایی اطاعت کند. چراغ قرمز روشن است ، مستقیم یا چپ رفتن ممنوع است ، و اگر وسیله نقلیه مانعی برای عابران پیاده و وسایل نقلیه ایجاد نکند ، اجازه حرکت به راست را دارد. چراغ سبز روشن است و خودرو مجاز به حرکت مستقیم یا چرخاندن است. چراغ زرد روشن است ، در خط توقف تقاطع یا خط عابر پیاده متوقف شوید و به عبور خود ادامه دهید. هنگامی که چراغ زرد چشمک می زند ، به خودرو هشدار می دهد که به ایمنی توجه کند.

LED (دیود ساطع کننده نور) نوع جدیدی از منبع نوری است که تولید و تولید شده است. دارای مصرف انرژی کم (جریان فعلی فقط 10-20 میلی آمپر) ، روشنایی بالا (شدت نور تا دهها هزار میکرو مکعب) ، اندازه کوچک (کوچکترین قطر می تواند به 3 میلی متر برسد) و وزن سبک (یک دیود ساطع کننده نور تنها یک وزن دارد) چند دهم گرم) ، عمر طولانی (عمر متوسط ​​100000 ساعت) و مزایای دیگر. به تدریج لامپ های رشته ای و لامپ های هالوژن تنگستن کم ولتاژ را جایگزین کرده است تا چراغ های راهنمایی و رانندگی در جاده ها ساخته شود.